Ο ασθενής σε πολλές περιπτώσεις αδυνατεί να επιτελέσει καθημερινά καθήκοντα ενώ απλά μέτρα (π.χ. ξεκούραση, αγχολυτικές δραστηριότητες) δεν επαρκούν για να αποκαταστήσουν την παθολογική αυτή κατάσταση.
Αυτός είναι ο λόγος που προσφεύγει για εξέταση στον ειδικό παθολόγο.
Κατά την ιατρική εξέταση και αξιολόγηση διερευνώνται παθολογικά νοσήματα και καταστάσεις που ευθύνονται για την κόπωση.
Συνήθη υποκείμενα νοσήματα είναι η αναιμία, οι ορμονικές διαταραχές, οι χρόνιες φλεγμονές, το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, τα ψυχιατρικά σύνδρομα, η ινομυαλγία, οι ελλείψεις βιταμινών και ιχνοστοιχείων, αλλοιώσεις του ανοσοποιητικού συστήματος.
Χρόνια Κόπωση και Θεραπεία
Παράλληλα με τη σωστή θεραπεία του υποκείμενου παράγοντα, η τροποποίηση συνηθειών της καθημερινότητας συντελεί στην αποκατάσταση της χρόνιας κόπωσης και στην άριστη δράση της ενδεικνυόμενης θεραπείας.
Κάτι τέτοιο είναι επιβεβλημένο ιδιαιτέρα στο σύνδρομο χρόνιας κόπωσης και στην ινομυαλγία, που αποτελούν πολυσυστηματικές διαταραχές.
Ας δούμε μερικούς από τους πιο σημαντικούς κανόνες που πρέπει να τηρούν οι πάσχοντες στην καθημερινότητα τους, παράλληλα με την λήψη της ενδεικνυόμενης θεραπευτικής αγωγής:
• Πρέπει να αποφεύγουν, όσο γίνεται, την καθιστική ζωή.
Η καθημερινή βάδιση, ιδιαίτερα όταν γίνεται υπό το φυσικό φως του ήλιου έχει πολλές ευεργετικές δράσεις στα σύνδρομα κόπωσης.
Με το βάδισμα σταθεροποιείται το νευροφυτικό και ορμονικό σύστημα, τονώνεται η κυκλοφορική επάρκεια ενώ η βιταμίνη D, η παραγωγή της οποίας επάγεται κατά την έκθεση στο ηλιακό φως, έχει ευεργετικές επιδράσεις σε όλο το σώμα.
• Πρέπει να αποφεύγουν τις απότομες αυξομειώσεις βάρους και τις μονομερείς δίαιτες.
Να ακολουθούν μια διατροφή ισορροπημένη σε θερμίδες και χαμηλή σε κορεσμένα και trans λιπαρά τα οποία ανευρίσκονται κλασικά στο βούτυρο, τα ζωικά λίπη, τις μαργαρίνες, αλλά και στα φυτικά έλαια των τυποποιημένων προϊόντων και των εστιατορίων.
Τρόφιμα και ποτά που αυξάνουν τις ενεργειακές εφεδρείες του σώματος και σταθεροποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο έχει σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση της χρόνιας κόπωσης είναι τα φρέσκα φρούτα, τα λαχανικά, οι ντομάτες, τα καρότα, τα ψάρια, το extra παρθένο ελαιόλαδο, το γιαούρτι, το ξινόγαλα το κακάο (όχι πάνω από ένα φλιτζάνι ημερησίως), το πράσινο τσάι (όχι πάνω από ένα φλιτζάνι ημερησίως), ο καφές (όχι πάνω από ένα φλιτζάνι ημερησίως).
Πρέπει επίσης να αποφεύγουν το αλκοόλ, την πόση ποτών τύπου cola και την κατάχρηση γλυκών.
Εάν σας αρέσει το αλκοόλ, εσείς που πάσχετε από χρόνια κόπωση καλό είναι να μην καταναλώνετε πάνω από τέσσερις μερίδες ποτού την εβδομάδα.
Εάν σας αρέσουν τα γλυκά προτιμήστε τη μαύρη σοκολάτα με υψηλή περιεκτικότητα σε κακάο.
Η μεσογειακή διατροφή που χαρακτηρίζεται από άφθονη κατανάλωση φρούτων λαχανικών, συστηματική κατανάλωση οσπρίων extra παρθένου ελαιόλαδου ψωμιού ολικής άλεσης, είναι το συνιστώμενο διατροφικό μοντέλο.
Μετά από τη σωστή ιατρική εξέταση το γενικό αυτό διατροφικό αυτό πρόγραμμα τροποποιείται με εξατομικευμένες διατροφικές παρεμβάσεις και χορήγηση διατροφικών συμπληρωμάτων και φυσικών φαρμάκων εναλλακτικής ιατρικής υψηλής ενέργειας.
• Να έχουν ένα σταθερό ωράριο αφύπνισης κατάκλισης.
Το σταθερό ωράριο ύπνου σταθεροποιεί τον νυχτερινό βηματοδότη ύπνου και την ορμονική έκκριση.
Το σύνηθες ωράριο ύπνου που απαιτείται στον ενήλικο είναι επτά – οκτώ ώρες, αλλά αυτό δύναται να παρουσιάσει διαφοροποιήσεις ανάλογα με την ηλικία και ιδιοσυγκρασιακές παραμέτρους.
Η χρόνια κόπωση χαρακτηρίζεται από επίμονη ατονία
• Πρέπει να εντοπίσουν και να εξασκήσουν αγχολυτικές δραστηριότητες.
Παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία των συνδρόμων κόπωσης δεν έχει αμιγές ψυχιατρικό υπόστρωμα (και για τούτο τα ψυχοφάρμακα παρουσιάζουν μέτρια ή καμία αποτελεσματικότητα), η αποφυγή του stress έχει ευεργετικές ψυχοσωματικές επιδράσεις.
• Πρέπει να αποφεύγουν το κάπνισμα.
Το κάπνισμα μειώνει την αναπνευστική εφεδρεία του οργανισμού και μπορεί να ελαττώσει σημαντικά την επάρκεια του προσφερόμενου στα κύτταρα οξυγόνου.
Το οξυγόνο είναι σημαντικό για τη σωστή επιτέλεση της πλειοψηφίας των βιοχημικών αντιδράσεων που γίνονται στο ανθρώπινο σώμα και την παροχή υψηλής ενεργειακής εφεδρείας.
