Σύμφωνα με μία νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη, η οποία για πρώτη φορά αναδεικνύει αυτό το ζήτημα.
Οι γυναίκες που εργάζονται με αμοιβή έως τη μέση ηλικία τείνουν να έχουν καλύτερη μνήμη μετά την ηλικία των 60 ετών, σε σχέση με εκείνες που δεν έκαναν αμειβόμενη εργασία, σύμφωνα με μία νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη, η οποία για πρώτη φορά αναδεικνύει αυτό το ζήτημα.
Οι Αμερικανοί επιστήμονες βρήκαν μία συσχέτιση ανάμεσα στην εργασία με αμοιβή και στην επιβράδυνση της έκπτωσης των μνημονικών ικανοτήτων, άσχετα με την οικογενειακή κατάσταση της γυναίκας (παντρεμένη ή ανύπαντρη, με παιδιά ή όχι). Υπολόγισαν ότι ο μέσος ρυθμός μείωσης της ικανότητας μνήμης είναι τουλάχιστον 50% μεγαλύτερος στις μη εργαζόμενες με αμοιβή γυναίκες που ασχολούνται μόνο με το νοικοκυριό και την οικογένεια τους, σε σχέση με όσες είχαν επιπλέον αμειβόμενη εργασία.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Ελίζαμπεθ Ρόουζ Μαγιέντα της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Neurology» της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, ανέλυσαν στοιχεία για 6.189 γυναίκες με μέση ηλικία 57 ετών στην αρχή της μελέτης, η οποία διήρκησε 12 χρόνια, κατά τα οποία οι συμμετέχουσες υποβάλλονταν σε τεστ μνήμης κάθε δύο χρόνια.
Μετά τα 60 η μέση απώλεια μνήμης ήταν πιο αργή στις εργαζόμενες γυναίκες, σε σχέση με όσες δεν είχαν συμμετάσχει στο εργατικό δυναμικό τα προηγούμενα χρόνια της ζωής τους.
Οι γυναίκες χωρίστηκαν σε πέντε ομάδες ανάλογα με το ιστορικό τους: Εργαζόμενες γυναίκες χωρίς παιδιά, εργαζόμενες παντρεμένες μητέρες, εργαζόμενες ανύπαντρες μητέρες, μη εργαζόμενες ανύπαντρες μητέρες και μη εργαζόμενες παντρεμένες μητέρες. Διαπιστώθηκε ότι ενώ μεταξύ 55 και των 60 ετών η μέση έκπτωση της μνήμης ήταν περίπου ίδια για όλες τις γυναίκες, μετά τα 60 η μέση απώλεια μνήμης ήταν πιο αργή στις εργαζόμενες γυναίκες, σε σχέση με όσες δεν είχαν συμμετάσχει στο εργατικό δυναμικό τα προηγούμενα χρόνια της ζωής τους.
«Ο ρυθμός μείωσης της μνήμης ήταν παρόμοιος για τις παντρεμένες εργαζόμενες μητέρες, είτε εργάζονταν χωρίς διακοπή στο παρελθόν είτε είχαν μείνει στο σπίτι για λίγα χρόνια προκειμένου να μεγαλώσουν τα παιδιά τους ή έμειναν στο σπίτι αρκετά χρόνια, μέχρι να επιστρέψουν στη δουλειά τους», δήλωσε η Μαγιέντα.
«Βρήκαμε ότι όσες γυναίκες είχαν περάσει πολλά χρόνια ως εργαζόμενες με αμοιβή πριν τα 50 είχαν βραδύτερη μείωση μνήμης μετά τα 55. Παρ’ όλο που το νοικοκυριό και η ανατροφή των παιδιών μπορεί πράγματι να είναι μία πολύπλοκη πλήρους απασχόλησης εργασία, φαίνεται πως όσες γυναίκες έχουν αμειβόμενη δουλειά απολαμβάνουν κάποια προστασία, όσον αφορά την απώλεια μνήμης, πιθανώς λόγω περισσότερων γνωστικών ερεθισμάτων, εμπλοκής σε κοινωνικά ζητήματα και οικονομικής ασφάλειας», πρόσθεσε.
Η σταδιακή απώλεια μπορεί -αλλά όχι κατ’ ανάγκη- να αποτελεί πρώιμο σημάδι της νόσου Αλτσχάιμερ, μίας μορφής άνοιας που πλήττει γενικά περισσότερο τις γυναίκες από ό,τι τους άνδρες.
