Τα βρέφη που ακούνε τους γονείς τους να τσακώνονται γίνονται πιο ευαίσθητα στο στρες και ο εγκέφαλός τους αντιδράει πιο έντονα στις θυμωμένες φωνές ακόμα και όταν κοιμούνται, αναφέρουν αμερικανοί επιστήμονες.
Αυτό όμως τα καθιστά ευάλωτα στην εκδήλωση αναπτυξιακών προβλημάτων αργότερα στη ζωή τους, προειδοποιούν.
Όπως εξηγούν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Psychological Science», την οποία εκδίδει η Εταιρεία Ψυχολογικής Επιστήμης (APS) των ΗΠΑ, ο εγκέφαλος των βρεφών είναι ιδιαίτερα εύπλαστος, γεγονός που τους επιτρέπει να αντιδρούν στο περιβάλλον τους.
Η πλαστικότητα αυτή, όμως, τα καθιστά ευάλωτα στους στρεσογόνους παράγοντες. Μελέτες έχουν δείξει ότι το ακραίο στρες, όπως αυτό της κακοποίησης ή της ιδρυματοποίησης, μπορεί να ασκήσει ισχυρές αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξή τους.
Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Όρεγκον θέλησαν να διαπιστώσουν εάν ανάλογο αντίκτυπο έχει και η έκθεση σε ηπιότερους στρεσογόνους παράγοντες, όπως οι καυγάδες ανάμεσα στους γονείς.
Έτσι, ζήτησαν από τους γονείς 20 βρεφών, ηλικίας 6 έως 12 μηνών, να τα υποβάλλουν σε λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) την ώρα που κοιμόντουσαν, καθώς και να συμπληρώσουν οι ίδιοι ειδικά ερωτηματολόγια για τις συνθήκες στο σπίτι τους.
Όπως γράφουν ο δρ Φιλ Φίσερ, ερευνητής της Νευροβιολογίας του Στρες στο Τμήμα Ψυχολογίας του πανεπιστημίου και οι συνεργάτες του, όση ώρα κοιμόντουσαν τα μωρά, ακουγόταν από τα ηχεία του μαγνητικού τομογράφου η φωνή ενός άνδρα, η οποία άλλοτε ήταν πολύ ή ήπια θυμωμένη, και άλλοτε χαρούμενη ή ουδέτερη.
Η εγκεφαλική δραστηριότητα των βρεφών άλλαζε αναλόγως με τον τόνο της φωνής, ενώ τα μωρά που προέρχονταν από σπίτια στα οποία οι καυγάδες ήταν σε ημερήσια διάταξη παρουσίαζαν μεγαλύτερη αντιδραστικότητα στον πολύ θυμωμένο τόνο της φωνής του άνδρα.
Η αυξημένη δραστηριότητα εντοπιζόταν στις περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με το στρες και τη ρύθμιση των συναισθημάτων, όπως ο θάλαμος, ο υποθάλαμος και ο πρόσθιος φλοιός του προσαγωγίου.
Τα ευρήματα αυτά σημαίνουν ότι τα μωρά όχι μόνο καταλαβαίνουν τους καυγάδες των γονιών τους, αλλά επηρεάζονται βαθιά από αυτούς – και αυτός είναι ένας ακόμα λόγος για τον οποίο οι γονείς δεν πρέπει ποτέ να τσακώνονται μπροστά στα παιδιά τους, όσο μικρά κι αν είναι.
