Αυτό είναι το βασικό ερώτημα που θέτει νέα μελέτη για πάνω από 850.000 ανθρώπους που υποβλήθηκαν σε καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις υψηλού κινδύνου.
Οι επεμβάσεις αυτές περιλάμβαναν καρδιακό bypass, αποκατάσταση ανευρύσματος αορτής και αποκατάσταση μιτροειδούς και αορτικής βαλβίδας. Όλες οι επεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 2015 και του 2020.
Οι ερευνητές με επικεφαλής την Catherine Wagner, θωρακοχειρουργό στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, διαπίστωσαν ότι περίπου το 15% των ανδρών και των γυναικών παρουσίασαν κάποια μετεγχειρητική επιπλοκή.
Ενώ όμως το ποσοστό των ανδρών που πέθαναν εξαιτίας αυτών των επιπλοκών (κάτι που οι γιατροί αποκαλούν «αποτυχία διάσωσης») ήταν 8,6%, στις γυναίκες το ποσοστό έφτασε στο 10,7%.
«Αυτό είναι ένα πρόβλημα του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης των Ηνωμένων Πολιτειών: αποτυγχάνουμε να διασώσουμε τις γυναίκες μετά από χειρουργικές επεμβάσεις υψηλού κινδύνου, παρόλο που το ποσοστό των μετεγχειρητικών επιπλοκών είναι παρόμοιο με αυτό των ανδρών», δήλωσε η Wagner.
Οι πιο συχνές μετεγχειρητικές επιπλοκές ήταν η νεφρική ανεπάρκεια, η πνευμονία και η πνευμονική ανεπάρκεια.
Τα ποσοστά αποτυχίας διάσωσης ήταν υψηλότερα μεταξύ των γυναικών ασθενών έναντι των ανδρών, ανεξάρτητα από το πόσο υψηλής ή χαμηλής ποιότητας θεωρήθηκε το νοσοκομείο στο οποίο υποβλήθηκε σε θεραπεία ο ασθενής.
Οι γυναίκες μάλιστα έτειναν να εξετάζονται συχνότερα από τους άνδρες σε κέντρα καλύτερης ποιότητας, σημείωσαν οι ερευνητές.
«Στη μελέτη μας, οι γυναίκες ασθενείς είχαν χαμηλότερο ποσοστό επαναληπτικών επεμβάσεων από ό,τι οι άνδρες», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Δρ. Gorav Ailawadi. Η επανεπέμβαση είναι μια δεύτερη επέμβαση εντός ημερών από την κύρια καρδιοχειρουργική επέμβαση επειδή προκύπτει επιπλοκή.
Το χαμηλότερο ποσοστό επανεπεμβάσεων μεταξύ των γυναικών «μπορεί να μην οφείλεται σε μικρότερη ανάγκη επανεπεμβάσεων, αντίθετα θα μπορούσε να είναι ένα μήνυμα ότι οι επιπλοκές δεν αντιμετωπίστηκαν κατάλληλα», δήλωσε ο καρδιοχειρουργός.
Είναι πιθανό οι επιπλοκές στις γυναίκες ασθενείς να μην κρούουν τον ίδιο κώδωνα κινδύνου στους γιατρούς, όπως συμβαίνει με τους άνδρες.
«Εκτός από τη μείωση των επιπλοκών συνολικά, πρέπει να εστιάσουμε στο τι συμβαίνει μετά την εμφάνιση μιας επιπλοκής», δήλωσε ο επίσης καρδιοχειρουργός και συν-συγγραφέας της μελέτης Δρ. Andrew Ibrahim.
«Έχουμε την ευκαιρία μετά τη χειρουργική επέμβαση να αναγνωρίσουμε εγκαίρως ότι μια γυναίκα ασθενής έχει μια επιπλοκή, πριν αυτή φτάσει σε σημείο που δεν μπορούμε να τη σώσουμε. Η βελτίωση της αναγνώρισης και της αντιμετώπισης των μετεγχειρητικών επιπλοκών, ιδίως για τις γυναίκες, είναι απαραίτητη για τη μείωση των μακροχρόνιων ανισοτήτων στα αποτελέσματα των χειρουργικών επεμβάσεων υψηλού κινδύνου», δήλωσε ο Ibrahim.
Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση JAMA Surgery.
onmed.gr
