Ενας σημαντικός σύμμαχος κατά της COVID-19 κρύβεται στον ανθρώπινο οργανισμό ισχυρίζονται οι επιστήμονες, ο οποίος μπορεί να εξασφαλίσει πολύ μακρά ανοσία από τον κορωνοϊό SARS-CoV-2, ακόμη και δια βίου.
Όπως διαπίστωσε πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nature, τα Β-κύτταρα μνήμης (β-λεμφοκύτταρα) και τα κύτταρα του μυελού των οστών (κύτταρα πλάσματος, εξέλιξη των Β-κυττάρων) αναλαμβάνουν όταν τα αντισώματα και οι πλασμαβλάστες -βραχύβια κύτταρα που εκκρίνουν αντισώματα- εξασθενούν μετά την καταπολέμηση του παθογόνου εισβολέα.
Σύμφωνα με την αρχική ερευνητική υπόθεση, ο νέος κορωνοϊός θα πυροδοτούσε τα κύτταρα του μυελού των οστών όπως όλες σχεδόν οι ιογενείς λοιμώξεις, αν και υπάρχουν ενδείξεις ότι ο σχηματισμός τους διαταράσσεται στις περιπτώσεις σοβαρής COVID-19. Επιπροσθέτως, πρώιμες μελέτες για την ανοσολογική απόκριση είχαν καταλήξει σε ανησυχητικά ευρήματα για τη ραγδαία μείωση αντισωμάτων μετά την ανάρρωση.
Η επιστημονική ομάδα εξέτασε την παραγωγή αντισωμάτων σε 77 αναρρώσαντες από ήπια στην πλειονότητα των περιπτώσεων COVID-19. Αν και, αναμενόμενα, τα επίπεδα αντισωμάτων έναντι του SARS-CoV-2 υποχώρησαν σημαντικά στους τέσσερις μήνες από τη μόλυνση, οι ερευνητές μπόρεσαν να εντοπίσουν αντισώματα που αναγνώριζαν την πρωτεΐνη-ακίδα του ιού έως και 11 μήνες μετά.
Σε δεύτερο στάδιο, οι επιστήμονες συνέλεξαν Β-λεμφοκύτταρα και κύτταρα πλάσματος από μια υποομάδα των συμμετεχόντων, οι περισσότεροι απ’ τους οποίους διατηρούσαν Β-λεμφοκύτταρα που αναγνώριζαν τον ιό επτά μήνες από τα πρώτα συμπτώματα. Όσον αφορά τα κύτταρα πλάσματος, εντόπισαν πολύ χαμηλές αλλά ανιχνεύσιμες συγκεντρώσεις τους, ο σχηματισμός των οποίων είχε ενεργοποιηθεί από την αρχική λοίμωξη επτά με οκτώ μήνες πριν. Τα επίπεδα παρέμειναν σταθερά και στους πέντε συμμετέχοντες που έδωσαν ξανά δείγμα μυελού των οστών κάποιους μήνες αργότερα.
Μεγαλύτερη αισιοδοξία για τα εμβόλια
«Ένα κύτταρο πλάσματος κρύβει όλη την ιστορία του βίου μας σχετικά με τα παθογόνα στα οποία έχουμε εκτεθεί», αναφέρει ο Ali Ellebedy, ανοσολόγος Β-λεμφοκυττάρων στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον για τα κύτταρα που μπορούν να παράγουν αντισώματα δεκαετίες μετά τη νόσηση.
«Τα μακροχρόνια ανοσολογικά αποτελέσματα φαίνεται ότι θα εξασφαλιστούν και από τους εμβολιασμούς κατά της COVID-19» προσθέτει ο Menno van Zelm, ανοσολόγος στο Πανεπιστήμιο Monash της Μελβούρνης.
Περισσότερο επιφυλακτικός εμφανίστηκε ο ανοσολόγος Rafi Ahmed από το Πανεπιστήμιο Emory της Ατλάντα που συμμετείχε με την ομάδα του στην ανακάλυψη των κυττάρων πλάσματος, σύμφωνα με τον οποίο το πόρισμα είναι μεν σημαντικό, δεδομένης της εξασθένισης του αριθμού αντισωμάτων κατά του κορωνοϊού, ωστόσο δεν είναι σαφές αν θα εξασφαλίζουν κάποιου είδους ανοσίας μακροπρόθεσμα.
Μέχρι στιγμής, η επιστημονική ομάδα του Δρ Ellebedy έχει παρατηρήσει πρώιμες ενδείξεις ότι το εμβόλιο της Pfizer θα πρέπει να πυροδοτεί την παραγωγή τέτοιων κυττάρων, όμως ακόμη και η συνεχής παραγωγή αντισωμάτων από τη νόσηση ή τον εμβολιασμό δεν εξασφαλίζει μακρόβια ανοσία στην COVID-19, η οποία χάρη στην ικανότητα παραλλαγών του SARS-CoV-2 να εξασθενίζουν την προστατευτική δράση των αντισωμάτων, θα καταστήσουν πιθανώς αναγκαίο την αναμνηστική δόση εμβολίου.
